دنیام دیگه آرومه

به خاطره هابردم بخاطرآیندت

بروتوی آغوشش میرم منه بازندت

ازاینکه شدم تنهابااین دله بیرحمم

یه روزی تومی فهمی چرانشدی سهمم

غرورموکشتم تانبینی که خودخواهم

به هردری کوبیدم دیدم توی بیراهم

من ساعتوخوابوندم چراغاروسوزوندم

ازخواب وخیال توبرگشتموجاموندم

یه عالمه بغضم من تووسینه که میریزم

دریای غرورم که به زردی پاییزم

سردرگم ازاین طاقت حسم تورومیخونه

چیزی نگوعشق من دنیام شده ویرونه

نجات منه دستات من غرق تماشاتم

من عامل تنهایی تووغربت رؤیاتم

تقصیرمنه اشکات دلخورکه شدی ازمن

دستاموبگیرواست تلافی کنم حتمن

دنیام دیگه آرومه بابودنه من باتو

میمونی تووآغوشم میبندی تودستاتو